"Musisz powiedzieć Annie, że się nie zgadzam!", nie zdawałam sobie sprawy, o co chodzi.

Okazuje się, że ona nie chce, aby w naszym mieszkaniu zainstalowano zmywarkę. Akurat dokumentacyjnie mieszkanie należy do mojej mamy, my w nim mieszkamy, a teściowa z okazji narodzin drugiej wnuczki podarowała zmywarkę, niedawno ją zapowiedziała, za 2 dni ma ją przywieźć. Więc moja matka zadzwoniła do mnie i wyraziła swoje niezadowolenie!

Po prostu uważa, że poradzimy sobie bez niej, to wszystko! Zapytałam ją, co jest nie tak, bo ten sprzęt uwolniłby mi ręce, a ona zaczęła mnie straszyć szalonymi rachunkami za wodę i prąd, o możliwych przeciekach, o zalaniu sąsiadów i innych bzdurach.

A potem dodała tylko, że nie mamy tu tłumu ludzi, tylko cztery osoby. Nie pęknę, jeśli umyję wszystko rękami. I stanowczo oznajmiła, że nie będzie tolerować żadnych zmywarek w domu. Dopóki się nie wyprowadzi.

Trzy dni temu Paulina urodziła córkę, najstarsza ma pięć lat. Mieszkają w mieszkaniu odziedziczonym po mamie babci.

Mieszkanie stoi puste od kilku lat, mama nikomu go nie wynajęła, jest przeciwna lokatorom i ogólnie boi się oszustów, żeby nic tu nie zniszczyli - narzeka Paulina. - Chociaż i tak nie ma tu żadnego remontu, to stary dom.

Zaproponowałam mamie wynajęcie mieszkania, żeby nie musiała płacić czynszu komunalnego. Ale nie udało mi się jej przekonać. Po ślubie z Jurkiem i ciąży pozwoliła nam zamieszkać w mieszkaniu, żebyśmy nie musieli wydawać dziecka na świat w wynajętej nieruchomości.

Paulina i jej mąż wprowadzili się do mieszkania babci przed porodem, wyremontowali, umeblowali je, choć mama tragicznie wypominała każdy rozpadający się stołek. Ledwo pozbyli się starych rzeczy.

W końcu oznajmiliśmy matce, że wszystkie śmieci oddaliśmy do komisu! - dzieli się Paulina. - Daliśmy jej wszystkie pieniądze z tego, co sprzedaliśmy. Ale ona wciąż narzekała, chociaż nie odmawiała przyjęcia pieniędzy.

Córka Pauliny urodziła się na czas i nagle jej matka stała się zazdrosna o swatkę, matkę Jurka. Anna wzięła udział w życiu dziewczynki, pomagając Paulinie. Dziecko stało się niespokojne, mogło spać tylko podczas spaceru na świeżym powietrzu, musiało się chodzić z maluchem cały czas po domu lub w parku. Matka nie wysypiała się.

Teściowa chodziła do sklepu, gotowała, wycierała podłogi. - Paulina chwali się. - Bez niej naprawdę nie dałabym rady.

Matka Pauliny nie zamierzała opiekować się wnuczką, tylko dzwoniła do córki i pytała, jak sobie radzą. Ale po wypisaniu ze szpitala położniczego cały czas narzekała, że teściowa zawsze jest w mieszkaniu córki.

Czy znowu przyszła? Co ona tam robi? Zaprosiłaś ją? Po co? Masz tylko jedno dziecko, jesteś normalna, ludzie z większą liczbą dzieci dają sobie radę. Przynosisz mi wstyd! Nie przesadzaj! Niczego cię nie nauczyłam? Powiedz teściowej, żeby zajęła się swoimi sprawami, a nie twoimi.

Popularne wiadomości teraz

"Postanowiła dać nauczkę ukochanemu i jego bezczelnej rodzinie": Pomogła jej w tym babcia

Z życia wzięte. Mój mąż został zapytany na uroczystości, kto jest dla niego ważniejszy. Jego odpowiedź zachwiała moją wiarą w małżeństwo

Wróbel wpadł do okna, do mieszkania lub domu. Co oznacza ten znak

Marek Piekarczyk przez lata musiał zmagać się z problemami, jego życie nie było proste

Pokaż więcej

Musiałam nie przyznawać się matce, że moja teściowa nas odwiedza, aby uniknąć skandali i konfrontacji.

Mój mąż się obraził, chociaż to ukrywał! - skarży się Paulina. - Postanowiliśmy zbierać na własne mieszkanie, żeby nie musieć mieszkać u mojej matki, bo mieliśmy dosyć tej kontroli. Póki co, muszę zastanowić się, jak powiedzieć teściowej, że moja matka nie życzy sobie u siebie jej prezentu. Każe mi zmywać ręcznie chyba z zazdrości...

O tym pisaliśmy ostatnio: "Babcia siedziała w zimnym domu i płakała, a w uszach dźwięczały jej słowa córki, że nie jest już potrzebna"

Rozmyślała o tym stara Wanda, siedząc w swoim zimnym domu. Przyjechała kilka godzin temu i teraz nie wiedziała, co zrobić. W domu jest zimno, gospodarstwo jest opuszczone. W tym roku na pewno nie będzie zbiorów. Gorzkie łzy spłynęły po głębokich zmarszczkach w pobliżu oczu.

Wanda późno wyszła za mąż. Przez całą młodość mieszkała na wsi i pomagała rodzicom. Tylko około 30 osób wyszło za mąż, ale Bóg nie dał mi dzieci.

Dwóch z nich nie mogła urodzić, a trzecią dziewczynkę urodziła ledwo, a i to przedwcześnie. Kasia przeżyła i była dla swojej matki cenniejsza niż cokolwiek na świecie.

Niestety dziecko wyrosło na bardzo słabe. Albo przeziębienie, albo inne nieszczęście. Mąż zawsze powtarzał, że nie ma sensu wiązać się z małą, bo ona i tak nie przeżyje. Trzeba urodzić zdrowe dziecko, najlepiej chłopczyk, żeby mógł pracować i pomagać.

Wanda kategorycznie się z tym nie zgodziła. Wykarmiła dziecko i córka wyrosła na piękną, zdrową dziewczynkę. Mąż odszedł do innej kobiety, która urodziła mu syna. Wanda została z teściową i musiała także opiekować się matką.

Po odejściu męża do Wandy przybyło wielu zalotników, aby o nią zabiegać. Kobieta jednak postanowiła całkowicie poświęcić się córce, a prac domowych było mnóstwo. Matka i teściowa Wandy również nie były coraz młodsze. Teściowa z czasem całkowicie zachorowała.

Czy w nowym życiu dzieci jest miejsce dla rodziców?

Minęły lata, Kasia dorosła, ukończyła szkołę i została żoną mieszczucha. Dwa lata po ślubie urodziło się dziecko. Kasia zaprosiła matkę, aby z nimi zamieszkała.

Na początku się opierała. Komu mam zostawić gospodarstwo i dom? Starsze panie już dawno przestały mieć na to wszystko siły. Były jednak kury, gęsi, ukochany kot i krowa.

A jednak córka namówiła matkę, aby zamieszkała z nimi i pomogła przy małej Oli. Sprzedali krowę, kota oddali sąsiadom, im też przydzielono opiekę nad domem.

Wanda zamieszkała z nowożeńcami i szczęśliwie opiekowała się dziewczynką, podczas gdy jej córka i zięć zarabiali na spłatę kredytu hipotecznego. Tak minęło 6 lat.

Ola dorastała, kredyt hipoteczny żony został spłacony, a Wanda przestała być potrzebna. To właśnie Kasia powiedziała swojej matce.

- Powiedziała mi prosto w twarz, żebym wracała do wioski. Zięć pomógł mi spakować rzeczy i zawiózł na dworzec autobusowy. Łzy napełniły moje oczy. - Poczucie niesprawiedliwości po prostu zalało serce starej kobiety. Kto mógł wiedzieć, że jej własna córka jej to zrobi?

A teraz babcia siedzi w zimnym domu i nie wie, co teraz zrobić. Nagle rozległo się pukanie do drzwi. To byli sąsiedzi, zobaczyli światło w oknie i postanowili dowiedzieć się, kto wszedł do domu. Wanda opowiedziała im wszystko ze łzami w oczach. Dobrzy ludzie szybko zdecydowali, co zrobią...

Dwa miesiące później życie stało się lepsze. Sąsiedzi dali Wandzie cielę, a kot rozpoznał swoją właścicielkę. Wszyscy wspólnie zaprowadzili porządek w domu. Babcia stała się teraz częstym i mile widzianym gościem osób, które nigdy nie były z nią spokrewnione, ale kochały ją całym sercem.